Een handvol duisternis
een handvol duisternis
met wat
streepjes licht
en een handvol
duisternis zit ik
op de rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak verpestend
door hun zwart en wit
de warme kleuren
uit mijn eigen bron
heb ik altijd gemist
wil melker
08/10/2009
Reacties op dit gedicht
| isolina: | Donderdag, oktober 08, 2009 17:53 |
| een vuurvliegje zie je niet overdag, in het donker wel ,er is altijd licht , heel mooi gevoelig . knuff maria | |
| frederiq: | Donderdag, oktober 08, 2009 16:29 |
| Je schrijft nog steeds prachtig en met gevoel liefs frederiq ( fredie voorheen |
|
| Big Lady: | Donderdag, oktober 08, 2009 09:52 |
| dit voelt zo droef aan wel mooi geschreven Knuffels |
|
| teun hoek: | Donderdag, oktober 08, 2009 09:39 |
| Daarom is het goed uit een grotere Bron te putten. Sterkte. |
|
| sunset: | Donderdag, oktober 08, 2009 09:39 |
| Dat steeds weer ''moeten'' - of het gevoel hebben van steeds weer moeten - kan heel verstikkend zijn. Treffende herkenbaarheid. Liefs en warme vriendschappelijke genegenheid, sunset |
|
| The Cool: | Donderdag, oktober 08, 2009 09:15 |
| Maar er is altijd licht aan het eind van de tunnel en daar staat onze Wil met een zaklantaarn, mooi weer Wil | |
| Anneke Bakker: | Donderdag, oktober 08, 2009 09:09 |
| Indrukwekkend gedicht Wil Ik mag hopen dat het fictief is, anders ben ik diep met je begaan. Lieve groet en een mooie dag Anneke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 08 oktober 2009 | ||
| Thema's: | ||