lief - hebben
blik na blik het zicht verwaaid, in golf:
lichaamsflank, wit schuim; op ribbenboog
lippenbloesems; ‘t laken door ons gespand
en wij in de omwenteling; geluiden openen
en over spierenroes en sprong: het bloed in jou
in mij, ’t onzekere van het ritme, d’ onderbreking
mijn slaap ligt opgebaard voor mij
gehuld in ’t ademen van jou; een deining
siert de huid als van gazelle en melisse.
sunset 09-10-2009
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Zaterdag, oktober 10, 2009 20:06 |
| Mooi Sunset Lieve groet, Hilly |
|
| Kuijlemans F.: | Zaterdag, oktober 10, 2009 11:28 |
| Mijn knieen knikken, willen voorzichtig buigen voor zoveel schoon.. Als mijn eigen adem gelezen |
|
| hiljaa: | Vrijdag, oktober 09, 2009 09:51 |
| wat een pasie hier omschreven knufliefs--hiljaa-- |
|
| roosjerood: | Vrijdag, oktober 09, 2009 09:44 |
| prachtig verwoord ,heel mooi | |
| Big Lady: | Vrijdag, oktober 09, 2009 09:28 |
| heel erg mooi geschreven weer knuffels |
|
| windwhisper: | Vrijdag, oktober 09, 2009 08:43 |
| heel bijzonder weer Sunset Ingo liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2009 | ||
| Thema's: | ||