Soms gaat het goed,
dan weer slecht.

Je weet niet hoe het vandaag zal zijn,
of hoe het morgen zal gaan.

Aanpassen,
Ja, je altijd maar aanpassen..
want ziek zijn bepaald je dag.

Met zoveel twijfels,
over hoe het verder zal gaan.

En soms,
soms doet dat pijn.
Omdat je zo graag echt wilt kunnen leven,
een normaal mens wilt kunnen zijn.

En soms,
wanneer je de moed even verliest.
Omdat het zo onterecht voelt,
want het leven is zo toch niet bedoeld?

Je lichaam heeft je in zijn macht,
Je wil zo graag,
maar hoe?
Zonder kracht
en ook nog eens zo verschrikkelijk moe

Maar het idee dat je dit zo niet verder wil
Geeft je dan toch weer de kracht
Want dit is iets,
wat je eigenlijk vanaf vandaag nooit meer wil.