‘t eindwoord
paardenbloem verstrijkt, vermeert in gedachten
gele zeeën trekken wind
onder ondoordringbaar verenkleed
stemmen lege bladeren komen tegemoet
teder zacht inhakend
schilderen woord na woord
het beeld van zomerweiden
waar de schemering op me valt
verzinken contouren
in nevel verre landen
en ‘t zandhart door raderen
niet getelde uren
breekt het tandrad
vult als eindwoord ‘t laatste blad.
sunset 26-10-2009
Reacties op dit gedicht
| Jacky Van den Berghe: | Dinsdag, oktober 27, 2009 02:50 |
| Geen woord, geen letter, staat er teveel of teweinig. Het kenmerk van de meester! Warme groet, Jacky |
|
| hiljaa: | Maandag, oktober 26, 2009 14:05 |
| schilderend mooi verwoord knufliefs--hiljaa |
|
| Fairouz: | Maandag, oktober 26, 2009 11:09 |
| Schitterend Sunset. Ook fijn om je weer eens te lezen. Waar haal je die inspiratie toch steeds vandaan ? Om zo te kunnen ( mogen ) schrijven dat is een kado met hoofdletters. Lieve groet, Fairouz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 26 oktober 2009 | ||
| Thema's: | ||