synesthesie
De bittere smaak van koffie op mijn huid,
hoewel de zon mijn gehoor verblind,
kan ik de geur van koude rieken,
de geur van perzik proef ik nu,
ze is magenta, wat klinkt ze mooi,
ik laat mijn zintuigen mij bedriegen,
als een junk, ach laat ze maar
ik ben nu nergens, ik voel je niet,
hier wil ik blijven, zonder jou.
Reacties op dit gedicht
| NH: | Dinsdag, november 13, 2007 10:18 |
| Hallo, Ik vind jouw gedicht hartstikke mooi, erg diepzinnig. Ik ben benieuwd of je nog meer van zulke synesthesie gedichten hebt? Ik wil daar graag meer over lezen en te weten komen. Groetjes, NH |
|
| Hanneke Eirinn: | Dinsdag, april 23, 2002 17:17 |
| zintuigelijk triest :( | |
| MayadeBij: | Vrijdag, april 19, 2002 16:57 |
| Ik krijg dan de bijna onbedwingbare behoefte er toch lekker bij te komen zitten! Bij deze heb ik je moment dan toch even gehoord. | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 19 april 2002 | ||
| Thema's: | ||