Opende jouw zilte huis
opende jouw zilte huis
je blauwde
weer in ijs
van nooit ontdooide
permafrost waarin
jij tevergeefs
je dromen zocht
met tijdloze
kristallen in briljante
setting vocht
om de dood met
staal te kaderen in de
groene aderen van het land
mijn warme hand
heeft jou gesmolten
in het kruis
de dwarsverbinding
met de werkelijkheid
zij opende jouw zilte huis
wil melker
02/12/2009
Reacties op dit gedicht
| Stormtrooper: | Woensdag, december 02, 2009 11:29 |
| tis en blijft koud zonder zo een zout ding, sorry wil, mn toetsenboord is verkouden;) |
|
| Stormtrooper: | Woensdag, december 02, 2009 09:03 |
| tis en blijft koud zou een zout ding;) | |
| esteban.: | Woensdag, december 02, 2009 08:49 |
| Nee, het waren meer jouw warme woorden waarvoor ik gevallen ben Wil... liefs esteban |
|
| Anastacia: | Woensdag, december 02, 2009 08:41 |
| ontroerend gedicht fijne dag | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 december 2009 | ||
| Thema's: | ||