niets geleerd
ook na Auschwits;
tel graven, urnen
vijf aan elke hand
begraaf de lijken-
delen van kinderen
gevallen door vuur-
roosters zo fijn
veel te klein voor zerken
stijgen zij op
naar hun hemel
naakt, zonder hemdjes
jij echter, tel!
tel tranen
weeg het bloed
meet de angst
- wie anders laat
bloedhonden vrij;
weent om het lachen
van beulen? -
verzamel het bittere
van lippen, les dorst
naar witte doeken
en balsemolie.
sunset 04-12-2009
naar witte doeken
en balsemolie.
sunset 04-12-2009
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 04 december 2009 | ||
| Thema's: | ||