wat jij nooit zag
wat jij nooit zag
vreemd maar deze tijd van het jaar
lijkt de klok stil te staan
het leven ging door alleen jij
was je te jong om al heen te gaan
nooit heb jij kleinkinderen gezien
hun eerste stapjes gemist
maar toch.. het leven ging door
lang werden er tranen gewist
kinderen zijn groot vragen niet meer
zagen jou toen als een heldere ster
tijd heelt alle wonden maar weet wel
sterren zijn onbereikbaar en ver
wat jij nooit zag blijft een geheim
misschien dat je een beschermengel bent
die gadeslaat en onze weg volgt
ons dus wel degelijk herkent
herinner mij 8 december
Karin
Reacties op dit gedicht
| Hieronymus: | Zaterdag, december 05, 2009 16:56 |
| Sterk ontroerd door jouw gedicht te lezen Karin. Liefs Ronny |
|
| Anneke Bakker: | Zaterdag, december 05, 2009 16:42 |
| Ontroerend en droefmooi geschreven Karin Ik wens je veel liefs en sterkte. Anneke |
|
| CBR: | Zaterdag, december 05, 2009 15:53 |
| *zucht* Veel sterkte wens ik je; ontzettend ontroerend geschreven, Karin. liefs en knuf, cbr |
|
| karinvangelder: | Zaterdag, december 05, 2009 15:05 |
| ''t gaat weer voorbij hoor lieve Ria het is nu eenmaal ieder jaar even stil staan en ben dankbaar met alle begrip wat ik ontvangen mag ! liefs xx Karin |
|
| _Lieverdje_: | Zaterdag, december 05, 2009 15:00 |
| stilmakend dit sterkte voor elke moeilijke dag knuffel en veel liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: karinvangelder |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 december 2009 | ||
| Thema's: | ||