Koud en kil,
Bewegenloos en stil,
Op je mond niet je mooie lach,
Je ogen gesloten, wat een klere dag….

Lieve jongen, je lijkt wel een pop,
Je bent het wel, maar je lijkt er niet op,
Met je rode trui en in je spijkerbroek,
Je handen gevouwen, lig je op het satijnen doek,

Het enige wat aan jou herinnert is een foto op de kist,
Waarom hebben we elkaar niet eerder gesproken, ik heb je toch zo gemist?
Nu is het te laat, nu kan het niet meer,
3 maanden geleden was de laatste keer……….

Toch praat ik nog wel met je, ook al hoor je me misschien niet,
Maar ach, het helpt me bij mijn grote verdriet,
Je was niet meer van mij, maar woonde nog steeds in mijn hart,
Jij hebt een heel groot plaatsje helemaal apart,

Daar is het warm en vol herinneringen,
Vol met liefde en andere dingen,
Je lichaam zal ik nooit meer kunnen zien,
Je nooit meer kunnen omhelzen bovendien,

Maar je woont in mijn hart en daar zul je voor eeuwig zijn,
Totdat ik je weer tegenkom in de warmte van de zonneschijn………