angst
Mijn emoties en gevoelens
Gevangen gezet in mijn lichaam
Als een blok in mijn maag
Treft mezelf als blaam
Mijn lijf schreeuwt nee
Als mijn gedachten iets uitvoeren
Spieren kennen geen ontspanning meer
Als onzekerheid en angst loeren
Angst voor het onbekende
Onzekerheid voor het falen
De ziel die maar 1 ding wil
Geen gedachtes meer die malen
De kracht zien te vinden om
Dat te geven waar mijn ziel om vraagt
Leven naar mijn hart
Voordat mijn liefdesenergie vervaagd
Gevangen gezet in mijn lichaam
Als een blok in mijn maag
Treft mezelf als blaam
Mijn lijf schreeuwt nee
Als mijn gedachten iets uitvoeren
Spieren kennen geen ontspanning meer
Als onzekerheid en angst loeren
Angst voor het onbekende
Onzekerheid voor het falen
De ziel die maar 1 ding wil
Geen gedachtes meer die malen
De kracht zien te vinden om
Dat te geven waar mijn ziel om vraagt
Leven naar mijn hart
Voordat mijn liefdesenergie vervaagd
Reacties op dit gedicht
| zon88: | Woensdag, januari 06, 2010 20:15 |
| Dank je wel moongirl, ik zal er aan denken want dat klopt inderdaad... | |
| moongirl1982: | Woensdag, januari 06, 2010 16:22 |
| probeer de kracht te vinden om in het hier en nu te blijven. Door op het moment zelf te zijn zal de angst afnemen. Want niets is zeker alleen het huidig moment van het heden.sterkte | |
Over dit gedicht
| Auteur: zon88 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 05 januari 2010 | ||
| Thema's: | ||