Binnen in de bende van iemand ander
Binnen in deze oude wereld
van lang vergane plannen
en gedachten aan de liefde
die steeds weer samenspannen,
probeer ik dapper huis te houden
tussen spinnenwebben, stof en waanideeën,
herinneringen aan zijn lach
en duistere beelden van ons tweeën.
Hoe had ik ooit kunnen bedenken
dat zijn daden zoveel stof zouden vergaren
in de hoeken van mijn bovenkamer
dat ik het zelfs jóu niet kan besparen;
dat het uitgesproken móet
voordat ik overstroom of overgeef
en wonden maak in wie jij bent,
of niet meer weet waarvoor ik leef.
van lang vergane plannen
en gedachten aan de liefde
die steeds weer samenspannen,
probeer ik dapper huis te houden
tussen spinnenwebben, stof en waanideeën,
herinneringen aan zijn lach
en duistere beelden van ons tweeën.
Hoe had ik ooit kunnen bedenken
dat zijn daden zoveel stof zouden vergaren
in de hoeken van mijn bovenkamer
dat ik het zelfs jóu niet kan besparen;
dat het uitgesproken móet
voordat ik overstroom of overgeef
en wonden maak in wie jij bent,
of niet meer weet waarvoor ik leef.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Dinsdag, januari 12, 2010 20:57 |
| het is wellicht je grote schoonmaak, een poosje mededogen vragen maakt het hopelijk voor beiden dragelijk. groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Mith | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 12 januari 2010 | ||
| Thema's: | ||