Troost
Voetje voor voetje
Kwamen we dichterbij
Al wogen ze zo zwaar als lood
Woordje voor woordje
Vertelden we ons verhaal
In een taal die we niet eens zelf verstonden
Traantje voor traantje
Verkenden we elkaars verdriet
Hoewel we onze eigen pijn nauwelijks konden verdragen
Handje voor handje
Troostten we elkaar
Terwijl we ons zelf ontroostbaar voelden
Voetje voor voetje
Woordje voor woordje
Traantje voor trantje
Handje voor handje
Hebben we elkaar nieuw leven ingeblazen
Kwamen we dichterbij
Al wogen ze zo zwaar als lood
Woordje voor woordje
Vertelden we ons verhaal
In een taal die we niet eens zelf verstonden
Traantje voor traantje
Verkenden we elkaars verdriet
Hoewel we onze eigen pijn nauwelijks konden verdragen
Handje voor handje
Troostten we elkaar
Terwijl we ons zelf ontroostbaar voelden
Voetje voor voetje
Woordje voor woordje
Traantje voor trantje
Handje voor handje
Hebben we elkaar nieuw leven ingeblazen
Reacties op dit gedicht
| geronnimo: | Zondag, januari 31, 2010 12:11 |
| ik vind dat je echt heel leuk schrijft tja ik heb meteen al je gedichten maar gelezen sommige zijn echt fet goed graag gelezen groetjes |
|
| ninodepino: | Zaterdag, januari 30, 2010 23:35 |
| tis bijna pasen toen zijn de konijntjes op aarde losgelaten |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Leonietjeeee_ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 30 januari 2010 | ||
| Thema's: | ||