poorten in mijn hart
de poorten in mijn hart
waaien wagenwijd open
als ik haar weer zie staan
zonder een wond achter te laten
schenk ik weer een glas in
dat op ons doet proosten
zitten onze ogen diep in mijn gelaat
die schijnen in schaduwranden om ons heen
het licht van tederheid
dat langzaam verdwijnt in het donker
de weg die ik insla
is moeilijk begaanbaar
en toegankelijk voor enkelen
verbrijzelt haar stem
mijn gebroken dromen
liefs
johan hijzelaar
Reacties op dit gedicht
| M-Rose: | Dinsdag, februari 02, 2010 21:11 |
| graag gelezen | |
| Pancho v/d Post: | Dinsdag, februari 02, 2010 12:09 |
| mooi gedicht. | |
| kaatje krimpkous: | Dinsdag, februari 02, 2010 11:45 |
| zou ''s tijd worre zeg. | |
| 88: | Dinsdag, februari 02, 2010 11:42 |
| wauw! je bent aan het groeien in je schrijven graag gelezen,88 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: johandedichter | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 februari 2010 | ||
| Thema's: | ||