het nachtleven
struiken en een boom
de wind waait sloom
vangt wat zand en stilte
dwarrelt stof langs rotsen
verdampt het water in verzilten
ze schraalt de bodem,
rond het steen en is
vervlogen als de zon
rood ondergaat in
in wakkere ogen
de nacht is feest
de maan schijnt dag
de hitte is verdwenen
het loopt en springt
het eet en drinkt
hun wereld is verschenen
licht is duister als de
schaduw van het donker
wat overdag gebeurt
wordt snachts breeduit
gekleurd als roddels
uit een enge wereld
de eerste dauw
als koele regen
nevels ijlen als
gordijnen tegen licht
van de nacht
wordt zwart gewist
wil melker
22/04/2002