Wichelroedde naar kleuren
wichelroedde naar kleuren
hij schreef
zijn scherven
bracht ze als glas
dacht de vorm
van kristal te gaan erven
in de toon klonk de barst
hij polijstte
de scheuren dacht
mat transparant
wichelroedde naar kleuren
maar zag en vond
geen oorzakelijk verband
presenteerde zijn schrijven
klinkend als klok maar
uurwerk en wijzers waren kapot
wil melker
17/02/2010
Reacties op dit gedicht
| johandedichter: | Woensdag, februari 17, 2010 14:20 |
| je blijft een dichtkunstenaar graag gelezen gr johan |
|
| Indy Toma: | Woensdag, februari 17, 2010 11:39 |
| Prettig als geheel te lezen en te zien. | |
| Big Lady: | Woensdag, februari 17, 2010 11:24 |
| weer indrukwekkend geschreven knuffels |
|
| kaatje krimpkous: | Woensdag, februari 17, 2010 09:40 |
| zeer fraai, meneer geller. | |
| trucker klaas: | Woensdag, februari 17, 2010 06:29 |
| dan blijft een onaanduidend verhaal ... herkenbaar ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 17 februari 2010 | ||
| Thema's: | ||