wat was dat bleef
Geboeid maar vol verlangen
sla ik je gade als je bij me bent.
Niet in staat om te bewegen
door iets wat nog niet went.
Met mijn hoofd nog in de wolken
en met angst in mijn hart.
Kon ik niet voorkomen
dat ik ook toen je lief had.
Let maar niet op mij,
ik bewonder je op afstand.
Maar wees alstjeblieft niet te mooi
en niet zo lief..
Want ik balanceer nog op de rand.
Ik wou dat ik je strand kon zijn,
sla je golven op me stuk.
Doorweek me,
verlaat me.
Je komt dan toch weer terug.
Vannacht kwam je mijn droom in gelopen,
bleef je maar wat langer.
Vanochtend was je er weer uit geslopen.
sla ik je gade als je bij me bent.
Niet in staat om te bewegen
door iets wat nog niet went.
Met mijn hoofd nog in de wolken
en met angst in mijn hart.
Kon ik niet voorkomen
dat ik ook toen je lief had.
Let maar niet op mij,
ik bewonder je op afstand.
Maar wees alstjeblieft niet te mooi
en niet zo lief..
Want ik balanceer nog op de rand.
Ik wou dat ik je strand kon zijn,
sla je golven op me stuk.
Doorweek me,
verlaat me.
Je komt dan toch weer terug.
Vannacht kwam je mijn droom in gelopen,
bleef je maar wat langer.
Vanochtend was je er weer uit geslopen.
Reacties op dit gedicht
| johandedichter: | Woensdag, februari 24, 2010 14:23 |
| liefdesverdriet of gewoon verdiet om iemand waarvan jij heel veel houdt maar ja zo lees ik dit gedicht en wie ben ik graag gelezen gr johan |
|
| gato rosso: | Woensdag, februari 24, 2010 10:04 |
| ik heb behoefte aan lente. die winterse nasleep vind ik zo''n dooddoener.. niks aan!! | |
| 88: | Woensdag, februari 24, 2010 08:54 |
| mooi! groetje,88 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Tjandre | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 februari 2010 | ||
| Thema's: | ||