vermoeidheid
Een zucht en een geeuw,
Een hoofd haast niet meer te dragen
Vecht er tegen als een leeuw
Want meer kan ik niet van je vragen
Ik kan niet meer ik ben gebroken
Al maanden sleept mijn vermoeidheid aan
Ik voel me nergens meer tot aangesproken
Wat heeft mijn lichaam me toch aangedaan
Mijn hoofd kwelt op elk moment
Ik kan haast niet meer blijven staan
Toch ben ik blij dat God me kent
Hij geeft me kracht om door te gaan
Reacties op dit gedicht
| zotte_mie: | Zaterdag, februari 27, 2010 15:31 |
| dank u | |
| ninodepino: | Vrijdag, februari 26, 2010 22:45 |
| Sterkte zotte mie! grtjs, |
|
| trucker klaas: | Vrijdag, februari 26, 2010 22:37 |
| persoonlijk heb ik liever oplossingen .... maar kracht uit overtuiging kan het draagbaar maken succes ,klaas |
|
