Zandloper
Eindeloze zandvlaktes gevormd door liefdesidealen zonder wortels.
Regendruppels na een zonneschijn, een woestijn zonder oases.
Zolang mijn hart kan kloppen blijf ik de stappen zetten waar de meeste stoppen.
Wat is het waard om mijn hart te laten versnellen.
Laten lijden en leven om het te beleven.
Het lot bepaalt.
Het licht dat niet straalt maar mijn gedachten vertaalt.
Regendruppels na een zonneschijn, een woestijn zonder oases.
Zolang mijn hart kan kloppen blijf ik de stappen zetten waar de meeste stoppen.
Wat is het waard om mijn hart te laten versnellen.
Laten lijden en leven om het te beleven.
Het lot bepaalt.
Het licht dat niet straalt maar mijn gedachten vertaalt.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Lorenzo/David | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 13 april 2010 | ||
| Thema's: | ||