WANNEER....
wanneer...
kan ik zeggen
dat ik eindelijk
thuis ben
kan ik denken
ja hier hoor ik te zijn
dit is mijn plaats
zal ik m'n angst
de rug kunnen toekeren
opdat ik verder kan met mn leven
zal ik vinden
wat al zolang verborgen ligt
in mn geest
zal het verleden
me niet meer achtervolgen
zodat ik veilig achterom kan kijken
zal ik leren vertouwen
om het vertrouwen dat anderen mij geven
te kunnen evenaren
zal de woede in mij
zich naar de oppervlakte werken
opdat de harmonie in mijn leven zich hersteld
Reacties op dit gedicht
| christina: | Donderdag, april 25, 2002 18:09 |
| Lieve Louise Wanneer jij alles een plaatsje hebt gegeven de dingen van je verleden Dan kan jij verder Sommige dingen kan je nooit vergeten Dat is iets waar je mee moet leren leven Jij bent sterk en hebt een wil En zolang die wil er is dan kom jij er wel Heel veel liefs en dikke knufff Christa |
|
| Jo Aelmans: | Donderdag, april 25, 2002 17:25 |
| Louise, het Leven is één groot avontuur. Wat er voor ons in de toekomst in het verschiet ligt, kan niemand met volledige zekerheid zeggen.... Dat maakt het Leven zo spannend, ondanks... ;-)) Jo. ;o)x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: louise | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 25 april 2002 | ||
| Thema's: | ||