Ogen maken geen geluid
ogen maken geen geluid
ik schilder nog
in zwart en wit
maar weet niet goed
meer hoe het zit
ik ben contrastgestoord
jou kleur ik roze
op het rode doek
ik krijg je zo
niet uit de verf
wat ik ook doe
je lijnen zet ik neer
wat ik ook probeer
jij springt er
totaal niet uit
je ogen maken geen geluid
dimensieloos
vervlak jij op het linnen
ik penseel je hart en ziel
tot zaligheid maar jouw binnen
blijft slechts oppervlakkigheid
wil melker
21/04/2010
Reacties op dit gedicht
| _11je_: | Donderdag, april 22, 2010 11:58 |
| Deze vind ik super!!Voor mij is dit geschreven met heel veel "witte zinnen" die ik zelf dan mag inkleuren warme groetjes 11je |
|
| spring-in-het-veld: | Woensdag, april 21, 2010 11:19 |
| knap stukje, je wilt de schoonheid wel schilderen, maar wat er niet in zit, komt er ook niet uit.. graag gelezen, springihv |
|
| Miss Impatience: | Woensdag, april 21, 2010 09:30 |
| Heel mooi en diep.. | |
| willy peeters: | Woensdag, april 21, 2010 08:42 |
| alleen de titel al;mooi |
|
| trucker klaas: | Woensdag, april 21, 2010 08:27 |
| een gemaskeerd effect van zelfbehoud .... mooi schrijven ,klaas |
|
| switi lobi: | Woensdag, april 21, 2010 08:07 |
| Het is lastig een goede dieptewerking te verkrijgen als de ander zich niet geeft.. Toch beeldschoon lieve Wil. Fijne dag, switi lobi |
|
| loes schaap: | Woensdag, april 21, 2010 07:54 |
| Mooi hoor, vraag me vaak af hoe je elke dag weer aan die inspiratie komt! Groetjes loes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 21 april 2010 | ||
| Thema's: | ||