de wind komt en gaat (s)
de wind komt en gaat
waait alle bloesems en liefde
heen en terug heen en terug
tot ze niet meer kan
en er stilletjes bij gaat zitten
ik zag het in je ogen
ik voelde het aan je blik
ik hoorde het in je stem
je was gegrepen door de wind
en door elkaar geschud
kwam je weer tot leven
-of juist niet
je hebt me een keer gegrepen
en je doet het terug opnieuw
onbewust voel ik je weer bij me
voel ik je aandacht
voel ik je vriendschap
-die niet meer betekent
ik bewandel een eenzame weg nu
en ik hoop dat jÃj het ooit zult zijn
die me zal vergezellen…
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: °nijntje° | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 25 april 2002 | ||
| Thema's: | ||