Zuchen
Zij liepen saam te zuchten
hij zuchten keer op keer
en als hij dan weer stil was
dan zuchtte zij wel weer.
Zij vonden er zo samen
geen ene moer meer aan
en vaak dan bad zij stiekem
o Heer laat mij nu gaan.
Neem mij heel snel tot u
daarboven in de lucht
dan ben ik hier beneden
voor altijd uitgezucht.
hij zuchten keer op keer
en als hij dan weer stil was
dan zuchtte zij wel weer.
Zij vonden er zo samen
geen ene moer meer aan
en vaak dan bad zij stiekem
o Heer laat mij nu gaan.
Neem mij heel snel tot u
daarboven in de lucht
dan ben ik hier beneden
voor altijd uitgezucht.
Reacties op dit gedicht
| ela: | Donderdag, mei 13, 2010 15:48 |
| Mooie vertelling die het gemoed van mensen schetst die van het leven niets meer verwachten. ela |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 13 mei 2010 | ||
| Thema's: | ||