angst
angst om te praten
Iedereen kijkt mij aan ik kan niks goed doen
Ik durf niks te zeggen zo veel mensen om mij heen en ik ken helemaal niemand ik klap helemaal dicht
De enige met wie ik kan praten gaat steeds weg en laat mij achter bij die enge mensen en als ik achter je aan kom lijk ik wel wanhopig
Het liefst loop ik weg maar dat kan nu niet
Wat voel ik mij toch naar
Ik wil dit niet ik wil niet meer verlegen zijn
Iedereen kijkt mij aan ik kan niks goed doen
Ik durf niks te zeggen zo veel mensen om mij heen en ik ken helemaal niemand ik klap helemaal dicht
De enige met wie ik kan praten gaat steeds weg en laat mij achter bij die enge mensen en als ik achter je aan kom lijk ik wel wanhopig
Het liefst loop ik weg maar dat kan nu niet
Wat voel ik mij toch naar
Ik wil dit niet ik wil niet meer verlegen zijn
Reacties op dit gedicht
| trucker klaas: | Dinsdag, mei 18, 2010 06:29 |
| bekwaam je met overtuiging in je interesses ,dan volgt het gemak vanzelf groet ,,klaas |
|
| _Ikke_: | Dinsdag, mei 18, 2010 05:43 |
| probeer je angsten te laten gaan groetjes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *Liefdevol* | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 18 mei 2010 | ||
| Thema's: | ||