Het zaad verstrooid
het zaad verstrooid
wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven
wil melker
28/05/2010
Reacties op dit gedicht
| karinvangelder: | Zaterdag, mei 29, 2010 22:20 |
| mooi Wil. ken je het lied nog ? spiegelbeeld vetel eens even .. ik denk het haast wel he ? wat een waarheid zit daarin ! lieve groet x Karin |
|
| isolina: | Vrijdag, mei 28, 2010 15:47 |
| Een mens met een groot hart en een sterke fundering voor het leven , weer zo mooi Wil knuff maria | |
| Anneke Bakker: | Vrijdag, mei 28, 2010 11:32 |
| Van de basis en goede grond mag je een rijke oogst verwachten Wil, kijk in de spiegel en het goud schittert, we mogen het elke dag lezen. Heel mooi en graag gelezen. Lieve groet Anneke |
|
| Indy Toma: | Vrijdag, mei 28, 2010 08:44 |
| Zijn kinderen niet de spiegel van je leven? Mooi gedicht. |
|
| switi lobi: | Vrijdag, mei 28, 2010 08:08 |
| KLaas zegt het; wat zal dat een mooi spiegelbeeld geven.. Fijne dag Wil. Liefs, switi lobi |
|
| trucker klaas: | Vrijdag, mei 28, 2010 05:59 |
| een gelukkig mens .... met het bereikte nalaten groet ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 28 mei 2010 | ||
| Thema's: | ||