ik schiet met scherp
ik schiet
met scherp
de sterren
uit de blauwe hemel
om zomaar
een wens te doen
het licht daalt
dan op me neer
en door die ene wens
die ik
in mijn gedachte
heb gewenst
brengt de liefde
mij weer bij jouw eindeloze
houden van
die mij weer opnieuw
in extase
heeft gebracht
laat ik jou
niet in de kou staan
want die ene ster
uit de hemel
vol wensen
heeft ons weer
samen gebracht
als ik wensen kon
dan wenste ik
dan ik wensen kon
fijne maandag toegewenst
liefs
johan hijzelaar
Reacties op dit gedicht
| M-Rose: | Maandag, juni 14, 2010 12:20 |
| " een korte wijle; een ogenblik rusten op de wind en een andere vrouw zal mij dragen " zij stond alleen op de kade en bewarde de herinnering in haar hart "Kahlil Gibran jouw woorden worden zekers ook door vele vrouwenharten gelezen - feit |
|
| lexx: | Maandag, juni 14, 2010 11:43 |
| de wens van de gedachte he johan. en jij wenst je nogal wat af, hilarisch welhaast :) | |
| spring-in-het-veld: | Maandag, juni 14, 2010 11:15 |
| j(a)han-de-scherpschutter-pieuw | |
Over dit gedicht
| Auteur: johandedichter | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 14 juni 2010 | ||
| Thema's: | ||