kameleon
Je lacht
en natuurlijk
ik glimlach met je mee
Je praat
en vanzelfsprekend
ik praat niet door je heen
Jouw verdriet
overheersend en
ik zwijg
Hier zit ik
stille kleurtjes
wisselend,
ik ben zo mooi maar
je kijkt over me heen
altijd
Reacties op dit gedicht
| Allysson: | Vrijdag, november 12, 2010 17:17 |
| herkenbaar... probeer jezelf eens niet te verstoppen achter die stille kleurtjes, is namelijk nie nodig!(L) |
|
| pieter christiaan paardenkooper: | Donderdag, juli 01, 2010 17:42 |
| misschien maak je je te klein... pcp |
|
| trucker klaas: | Donderdag, juli 01, 2010 07:18 |
| bijzondere vergelijk ... beweging maakt je zichtbaar sterkte ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 01 juli 2010 | ||
| Thema's: | ||