Eenzaamheid
Eenzaamheid...
In mijn werk...altijd veel mensen...
Mijn job...mensen helen van hun geestelijke ziekten...
Al 33 jaar lang...
Zoveel mensen...toch blijft er niemand voor mij...
Het is als bij een arts...men komt en gaat...
Je wordt weer vergeten...want men is weer gezond...
Begrijpelijk...
Toch doet het pijn..zoveel pijn...
Dat er niemand voor mij is...alleen...
Alleen in mijn bus...in Europa...
Dan weer hier...dan weer daar...
Geen vaste plek...geen huis...
Niemand aan wie ik liefde kan geven...of krijgen...
En ik keek... zonder genezende handen naar de hemel...
Antoine
In mijn werk...altijd veel mensen...
Mijn job...mensen helen van hun geestelijke ziekten...
Al 33 jaar lang...
Zoveel mensen...toch blijft er niemand voor mij...
Het is als bij een arts...men komt en gaat...
Je wordt weer vergeten...want men is weer gezond...
Begrijpelijk...
Toch doet het pijn..zoveel pijn...
Dat er niemand voor mij is...alleen...
Alleen in mijn bus...in Europa...
Dan weer hier...dan weer daar...
Geen vaste plek...geen huis...
Niemand aan wie ik liefde kan geven...of krijgen...
En ik keek... zonder genezende handen naar de hemel...
Antoine
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Zondag, juli 11, 2010 21:33 |
| Da''s triest.. (ik denk dat Klaas gelijk heeft) Ik wens je beter toe, switi lobi |
|
| trucker klaas: | Zondag, juli 11, 2010 18:27 |
| eenzaamheid is vaak afhankelijk van de toegankelijkheid van de eenling .... succes ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bonheur | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 11 juli 2010 | ||
| Thema's: | ||