nooit meer dezelfde
jouw ogen stralend
van begeerte
mij steeds aanhalend
met jou ogen en handen
je trok je niets aan
van mijn smeekbedens
wat ben ik tekeergegaan
Maar je hoorde niets.
Je zag mijn tranen niet
voelde niet hoe je mij krenkte
hoe ik kapot ging van verdriet
Je zag alleen je eigen begeerte.
Je ging maar door
tot je jezelf bevredigd had
terwijl ik vanbinnen bevroor
liet jij me alleen.
ik zal nooit meer dezelfde zijn.
je hebt mij mijn leven afgenomen
de garantietermijn
heb jij ruimschoots overschreden
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Vrijdag, augustus 06, 2010 23:49 |
| ons lichaam praat in gebarentaal, begeerte die de ander wil negeren, schreeuwt over de ander heen, hoe kom je dan weer echt te voelen tot gesprek. hans |
|
| P.S. de Winter: | Vrijdag, augustus 06, 2010 22:18 |
| leest lastig, garantietermijn is wel een mooi woord | |
Over dit gedicht
| Auteur: carokiss |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 06 augustus 2010 | ||
| Thema's: | ||