Verven
Verven
Jouw kleurloze woorden
Worden bleek getint
Door de stem van stilte
Die nagonst op lege muren
En ik verf langzaam
Letters op het witte doek
Uit de uithoek van mijn hoofd
Dat van jou had moeten zijn
Zeg eens wat
Zonder te zwijgen over
De stilte die ontbreekt
In jouw onuitgesproken gedachte
Pak mijn verf
En schilder je woorden
Geel en rood en blauw
En dan, misschien, zal ik jou horen
Jouw kleurloze woorden
Worden bleek getint
Door de stem van stilte
Die nagonst op lege muren
En ik verf langzaam
Letters op het witte doek
Uit de uithoek van mijn hoofd
Dat van jou had moeten zijn
Zeg eens wat
Zonder te zwijgen over
De stilte die ontbreekt
In jouw onuitgesproken gedachte
Pak mijn verf
En schilder je woorden
Geel en rood en blauw
En dan, misschien, zal ik jou horen
Reacties op dit gedicht
| Jordi: | Zondag, april 28, 2002 17:55 |
| "schilder me rood, de kleur van je hartstocht" zoals blof eens zong, is dat niet waar we allen naar verlangen? |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Joyce | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 28 april 2002 | ||
| Thema's: | ||