Ik was je eerste kind
je was die tijd verdomd goedgezind.
Ik was je grote meid en kon veel bij je kwijt.
Je was ook niet mijn beste vriend maar wat je ons allemaal hebt gelapt dat hebben we echt niet verdiend.
Ik kreeg nog 2 zussen en een broertje bij en daarvoor ben ik heel erg blij maar toen liet je ons alleen , je liet ons vallen als een baksteen.
Je deed mama hiermee ook veel pijn
niks zal nog hetzelfde zijn...
Je staat nu op het punt om te trouwen is zien of je uw beloften nu wel kan houden.
Je kwam bij mama niet meer aan je trekken daarom besloot je maar met een andere vrouw te lekken je zag ook mooi je kans om haar even lekker klaar te beffen.
Ze kwam ons dan ook elk weekend bezoeken daar stond ze dan met een zakje vol met koeken.
Het klinkt misschien wel raar maar als je over zoiets nadenkt passen alle stukjes mooi in elkaar.
Je loog en bedroog , iedereen die het wist zei gewoon maar er is echt niks tussen hen hoor.
Je moet het zelf maar is meemaken dan zouden sommige wel veel toontjes lager praten.
Je was dan misschien goed voor mijn zussen en broer maar het enige wat je bent is een mannelijke hoer.
Ik heb veel verdriet maar je schamen?
je schamen nee dat doe je niet.
Je bent me ook helemaal vergeten Hoe kan ik die dingen jou dan ooit vergeven?
Je hebt nu gekozen voor andere vrouw laat haar dan maar niet in de kou. Ze ligt wel meer met haar bene open maar ze is dan ook niet meer gewoon.
Voor jou was het echt een droom vrouw want nu stond je nooit meer in de kou.
Mama heeft nu een andere vriend nu heeft ze tenminste iemand die ze echt verdiend.
Hij doet meer voor ons dat je ooit hebt gedaan dat is waarom wij nu zoveel sterker staan.
Het kan me niet schele wat je vind van mijn zelfgeschreven gedicht maar deze klootzak heeft het echt verdiend.
Ik weet dat het mijn papa blijft en het doet me nog altijd pijn maar mijn liefde voor hem zal nooit meer! hetzelfde zijn.
Ik sluit nu af met dit gedicht met slechte herineriningen zoals 1.000 tranen op mijn gezicht.
Niks zal nog hetzelfde zijn want ons deed je alleen maar pijn. Ik heb nu door jou moeite om mensen te vertrouwen maar wat wil je als je iemand hebt als vader waar je niet eens op kan bouwen.
Ik ben nu wel gelukkig in mijn leven ma jou kan ik nooit vergeven.Je deed ons veel te veel kwaad en voor sorry is het dan ook veel te laat.
Ik sluit met vanbinnen veel verdriet en pijn dit gedicht maar stilletjes aan komt er terug een lach op mijn gezicht...