Tranen
Tranen heb je van geluk.
Tranen heb je van verdriet.
Maar ik.
Ik heb Tranen van Angst.
Ik liet je Gaan.
Jij was d'r Niet mee eens.
Je begon me te stalken.
En ik kon Nergens heen.
Je Begon me Te bedreigen.
Mensen tegen me optestoken.
Eerst deed je super lief en daarna niet meer.
Ik voelde me nooit zo Bedrogen.
Nu huil ik elke dag.
Geen idee wat ik moet doen.
Niemand die het weet.
Hopen Dat ik ooit Vrij ben.
Tranen heb je van verdriet.
Maar ik.
Ik heb Tranen van Angst.
Ik liet je Gaan.
Jij was d'r Niet mee eens.
Je begon me te stalken.
En ik kon Nergens heen.
Je Begon me Te bedreigen.
Mensen tegen me optestoken.
Eerst deed je super lief en daarna niet meer.
Ik voelde me nooit zo Bedrogen.
Nu huil ik elke dag.
Geen idee wat ik moet doen.
Niemand die het weet.
Hopen Dat ik ooit Vrij ben.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Anoniempjeh | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 23 augustus 2010 | ||
| Thema's: | ||