Oase van rust
Daar waar mijn geest en denken samensmelten tot poelen van gedachten, daar waar het lege omhulsel zich ontpopt tot mijn waardevolle lichaam , waar ik blijf smachten naar een oase van rust Onzekerheid tesaam in donkere nachten als sneeuw voor de zon verdwijnt .
Reacties op dit gedicht
| Odypody: | Maandag, september 27, 2010 22:45 |
| Tas gepakt!!! Kom op we gaan:) | |
| weg mucho: | Maandag, september 27, 2010 22:36 |
| aan het plafond een luchtspiegel sneeuw in mijn hoofd en nieuwe wasverzachter als je toch gaat:P |
|
| weg mucho: | Maandag, september 27, 2010 22:34 |
| ik wil een oase!!!! | |
| Odypody: | Maandag, september 27, 2010 22:32 |
| owjee wil je een warme deken? | |
| weg mucho: | Maandag, september 27, 2010 22:31 |
| ik krijg het er koud van brrr:D |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Odypody |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 september 2010 | ||
| Thema's: | ||