Pijn.....

Zonet afscheid genomen.
Hoe kon ik er ook bij komen,
Dat dit zou blijven bestaan,
wat is er fout gegaan?
Genoeg, van mijn kant,
waar ben ik in beland?

Tranen rollen over mijn wangen,
ik dool door de gangen,
Een traan valt op de grond...
Ik loop wat in het rond.

Ik ben op zoek...
Naar een mes,
Ik ben op zoek,
naar iets scherps..
Ik zoek niet meer,
ik pak gewoon
Het doet geen pijn,
het doet niet zeer..

Weer een traan,
langs mijn nek,
Ik weet niets meer te zeggen,
ik leg me er bij neer
Het is genoeg geweest....
ik kan niet meer....

Ik pak mijn vertrouwde mesje
Kijk nog 1 keer in het rond..
Dit was mijn laatste lesje,
Niemand die mijn noodkreet verstond...
Waarom zou ik nog leven,
ik kan toch niemand wat geven...

Het mesje raakt mijn huid...
kan niemand wat schelen, het maakt niet uit.
ik trek een streepje, zie het bloed....
een mooie rooie streep....
Als een rails over mijn arm...