Wind
Lieverd, we kunnen niet meer terug.
We kunnen niet meer terug naar huis.
We hebben er geen.
De wind blaast onze haren door elkaar.
Het is koud, en we zijn alleen.
Maar we zijn samen alleen.
We zullen niet wederkeren.
Houdt me nog eens vast.
En vertel me dat je van me houdt.
Voor nu, en voor eeuwig.
We kunnen niet meer terug naar huis.
We hebben er geen.
De wind blaast onze haren door elkaar.
Het is koud, en we zijn alleen.
Maar we zijn samen alleen.
We zullen niet wederkeren.
Houdt me nog eens vast.
En vertel me dat je van me houdt.
Voor nu, en voor eeuwig.
Reacties op dit gedicht
| windwhisper: | Donderdag, november 04, 2010 18:19 |
| samen onderweg in de storm, samen alleen lieve groet Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Esmé-Claire | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 04 november 2010 | ||
| Thema's: | ||