Met hete zonnewind
met hete zonnewind
ik kreeg een hand
terwijl je ogen
van de wereld waren
een ander universum
zagen door de
blauwe nevels rook
je opende en toch
in koel afstandelijk
kwam onverwacht de schok
je verkilde in lichaamstaal
verschroeide me
met hete zonnewind
heb de sterren in je blik
zien doven jouw apocalyps
kom ik nooit meer te boven
wil melker
14/11/2010
Reacties op dit gedicht
| Stormtrooper: | Zondag, november 14, 2010 15:21 |
| apacolyptisch mooi verwoord wil, hm wat ken je toch lekker schrijven |
|
| hiljaa: | Zondag, november 14, 2010 09:20 |
| dit raakt me echt.... en herkenbaar.... knufliefs--hiljaa-- |
|
| Mady: | Zondag, november 14, 2010 08:49 |
| Ach, Wil men zegd waar een wil is is een weg. En inderdaad we kunnen alles overleven omdat we zo geprogrameerd zijn. liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 14 november 2010 | ||
| Thema's: | ||