Dwars door me heen
dwars door me heen
ik mijmer wat
laat de wereld draaien
volg het gewoonte pad
ineens zien
mensen me niet meer
is geen ontwijken
ze lopen
dwars door me heen
zonder op te kijken
raken me
voel het diep van binnen
maar kan niets beginnen
ben lucht voor hen
maar zonder
kan ik ook niet leven
dus ik besta
en ga gerustgesteld
weer verder op mijn pad
wil melker
26/11/2010
Reacties op dit gedicht
| energieke mucho: | Zaterdag, november 27, 2010 11:02 |
| spookachtig wel we jagen elkaar angst aan dus kijken we dwars door heen loopt de dichter lichter dan zijn wezen en volgt zijn vertraagd zijn |
|
| dark_fairy_marlisa: | Vrijdag, november 26, 2010 19:27 |
| mooi geschreven | |
| Stormtrooper: | Vrijdag, november 26, 2010 08:19 |
| hm doet me debken aan de tao vab pooh | |
| windwhisper: | Vrijdag, november 26, 2010 05:51 |
| ja de beide kanten van genegeerd worden belicht, het positieve houd je op de been, wat het andere niet minder triest maakt. lieve groet Cobie mogguh Wil |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 26 november 2010 | ||
| Thema's: | ||