paniek
Mijn lichaam begint
te trillen
kippenvel steekt op.
Mijn ogen dwalen rond
geen punt van rust.
Mijn hoofd
kan het niet aan.
Mijn gedachten
niet te lezen.
Niemand die het weet.
Mijn eigen hel
te trillen
kippenvel steekt op.
Mijn ogen dwalen rond
geen punt van rust.
Mijn hoofd
kan het niet aan.
Mijn gedachten
niet te lezen.
Niemand die het weet.
Mijn eigen hel
Reacties op dit gedicht
| Lolaleen: | Zaterdag, december 04, 2010 19:43 |
| Sterkte! Groetjes | |
| mucho*s strooistout: | Zaterdag, december 04, 2010 19:37 |
| ja, ze is niet helemaal brrr |
|
| Sara Folklore: | Zaterdag, december 04, 2010 18:52 |
| Ik ken dit, goede beschrijving van paniek. Hoe meer ik zelf rustpauzes in men dag inlas, hoe minder intens paniek is/wordt. Ook triggers die paniek uitlokken proberen uit de weg gaan... Voor nu althans. Veel sterkte! xx |
|
| youkie: | Zaterdag, december 04, 2010 18:42 |
| niet treuren om wat gisteren was kijken naar morgen sterkte liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: neverwalkalone | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 04 december 2010 | ||
| Thema's: | ||