Wit met grijze randen
Wit met grijze randen
hoe terstond en jij die op mijn kussen
kwijlt spaakt mijn wiel met tussenpozen
die zijn gevuld met al die dingen
die ik nog zou willen doen
‘k ben laaghartig en armrijk geschoold
desondanks draag ik mijn lot
in vuistgebalde handen en laat
het noeste werk over aan jouw
begaafde verlangens
de tijd mijn lief, de tijd
strijdt tegen het hekwerk
waar mijn hart zwaar tegen leunt
en waar vreugde is ingelijst
in het blanco wit met grijze randen
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Zondag, januari 02, 2011 19:35 |
| Ik zou die vreugde willen kleuren in wensen, dromen voor een mooi 2011, waarin al het grijs op de achtergrond raakt. laive groet van ver Hilly |
|
| H.J.: | Dinsdag, december 28, 2010 19:46 |
| de tijd mijn lief, de tijd strijdt tegen het hekwerk waar mijn hart zwaar tegen leunt pfffffffff wonderschoon vriend. laifs H.J. |
|
| Annemieke van der Ven: | Dinsdag, december 28, 2010 16:58 |
| Waar het hart spreekt.... liefs.. |
|
| Janny Scheybeler de Jonge: | Dinsdag, december 28, 2010 16:44 |
| geweldig!!! | |
| _Lieverdje_: | Dinsdag, december 28, 2010 16:01 |
| hoe jij het steeds weer doet begrijp ik niet weer prachtig geschreven liefs en fijne avond aan beide |
|
| Nummer 127 : | Dinsdag, december 28, 2010 15:58 |
| taalmirekaal enze superelze :d | |
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 28 december 2010 | ||
| Thema's: | ||