Schijnlicht
Verscholen in de schaduw
van jouw opgetrokken muur
zocht ik dat ene sprankje licht
dat me leidt naar jou
De glimp die jij me gaf
ontvlamde mijn houten hart
sinds lange tijd weer echt verhit
gevoel in me ontbrandt
Was je glans slechts schijnsel
waardoor zicht zo verblindde
helder sprak en mij vertelde
wat ik niet wil zien
Weer mijn hoofd gestoten
en blijft er niet veel over
van hoop en het diep verlangen
ooit van haar te zijn
van jouw opgetrokken muur
zocht ik dat ene sprankje licht
dat me leidt naar jou
De glimp die jij me gaf
ontvlamde mijn houten hart
sinds lange tijd weer echt verhit
gevoel in me ontbrandt
Was je glans slechts schijnsel
waardoor zicht zo verblindde
helder sprak en mij vertelde
wat ik niet wil zien
Weer mijn hoofd gestoten
en blijft er niet veel over
van hoop en het diep verlangen
ooit van haar te zijn
Reacties op dit gedicht
| windwhisper: | Woensdag, februari 16, 2011 06:53 |
| moeilijk te bevatten dat onbeantwoorde.... lieve groet Cobie stap er gewoon op af, zou ik zeggen, nooit geschoten is altijd mis |
|
Over dit gedicht
| Auteur: jossxm | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 16 februari 2011 | ||
| Thema's: | ||