Clouds...
Wish there was
somebody
to hold me
comfort me
to tell me
everything's all right
But I'm alone
in the dark
with only
the stars and the moon
but they're hidden
behind the clouds
same clouds
that darken
MY life
Reacties op dit gedicht
| Bas van Genugten: | Zaterdag, mei 04, 2002 18:43 |
| Dat is een me een partij zwaarmoedigheid zeg, en waarom al die donkere woorden nodig zijn als je ook kunt bedenken dat de vreugde en de blijheid voor het oprapen liggen...... | |
| Thecool: | Zaterdag, mei 04, 2002 11:25 |
| en toen stond ze op en liep naar de juiste knop het licht gaat aan en kijk daar zien we Toonke staan Life goes op and Down In the Light You She her Crown Har (::) |
|
| Robski: | Zaterdag, mei 04, 2002 10:41 |
| Om het licht door die wolken te laten breken zal je ook een paar luikjes in jezelf open moeten zetten.. bepaalde dingen delen waar je misschien toch liever niet over praat.. maar die je wel kwijtmoet.. iemand leren vertrouwen.. en daar ook al dat gehoopte vertrouwen in kunnen vinden.. is iets heel moois en overwint diezelfde angst die daaraan vastzit... Stel jezelf open en lichtstraaltjes zullen komen... Liefs, *knufffff* Robje |
|
| Passero: | Zaterdag, mei 04, 2002 10:40 |
| Je bent niet alleen, echt niet. Ik denk dat je nog kan verschieten hoeveel mensen er zijn die je willen helpen. Ik ken er alvast genoeg en ben er zelf ook één van! Yannick...xxxxxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 04 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||