Toen het nieuws mijn oor bereikte
Geluidloos gaan de tranen stromen
ademen wordt lastig, lucht lijkt te ontbreken
verstijfd van schrik, ik beweeg niet meer
als nieuws over jou mijn oor bereikt
De rest wist het al langer
maar ze vonden mij te jong
laatste moment krijg ik het te horen
alleen nu heb je niet meer lang
Zwart wordt het voor mijn ogen
mijn lichaam raakt de grond
de klap voel ik maar al te goed
dat kan me niet meer schelen
het gaan me nu om jou
Een paar maanden heb je nog te leven
de ergste gedachte werd nu waar
het gebeurd altijd ergens anders
maar nu zo vreselijk dichtbij
kanker verwoest je leven
en van je naasten ook erbij
ademen wordt lastig, lucht lijkt te ontbreken
verstijfd van schrik, ik beweeg niet meer
als nieuws over jou mijn oor bereikt
De rest wist het al langer
maar ze vonden mij te jong
laatste moment krijg ik het te horen
alleen nu heb je niet meer lang
Zwart wordt het voor mijn ogen
mijn lichaam raakt de grond
de klap voel ik maar al te goed
dat kan me niet meer schelen
het gaan me nu om jou
Een paar maanden heb je nog te leven
de ergste gedachte werd nu waar
het gebeurd altijd ergens anders
maar nu zo vreselijk dichtbij
kanker verwoest je leven
en van je naasten ook erbij
Reacties op dit gedicht
| Michelle..: | Woensdag, juni 08, 2011 23:56 |
| @trucker klaas dankjewel. Het is toen heel moeilijk voor me geweest, en ik worstel er vaak nog steeds mee. xx |
|
| trucker klaas: | Woensdag, juni 08, 2011 23:55 |
| een escalatie van gevoelens door dat ene bericht :( door jou overduidelijk neergezet in deze dicht prima verwoord ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Michelle.. | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 01 maart 2011 | ||
| Thema's: | ||