IK OVERGROEI HET WACHTEN
ik overgroei het wachten
waarom kom je niet
en vlieg
de warme wind
het strelen van
blauw-groene heuvels
ik wil dat je me vindt
ik heb mijn ogen ver
een horizon voorbij
handen reiken hoger
nog dan de armen
ze tasten in vooruitzien
verblinden ook elkaar
ik overgroei het wachten
dat verlangen dood
de spijt die overblijft
wat is geweest
en nooit meer
worden zal
wil melker
06/05/2002
Reacties op dit gedicht
| Albrecht Paul: | Dinsdag, mei 07, 2002 14:37 |
| Die handen die verblinden vind ik niet goed gevonden. Handen geven geen licht. Maar ik zie je spel met zien/blind zijn en stel daarom voor: "zijn blinden voor elkaar" waarbij blinden de niet-zienden zijn, maar ook de luiken die voor het raam gaan. Een treurig gedicht, het wringt zich naar binnen. Bij mij toch. Spleen? |
|
| Jet van keken: | Zondag, mei 05, 2002 12:46 |
| Heel erg mooi, Wil. Liefs Jet |
|
| Jo Aelmans: | Zondag, mei 05, 2002 09:02 |
| Machtig! ;-)) Jo. ;o)x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 05 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||