Keuze
Daar stond ik dan helemaal alleen
Geen grijntje gevoel van hoop
Mijn hart werd steeds verder van steen
Ik zat echt helemaal in de knoop
Maar daar was jij
Degene die ik juist niet had verwacht
Jij trooste mij
En de pijn werd langzamerhand verzacht
Maar toen kwamen weer de gedachten
Zou ik ook jou gaan verliezen?
De gemengde gevoelens speelden met al mijn krachten
Zal ik dan toch maar voor de eenzaamheid kiezen?
Nee ik ben er tegen gaan vechten
Het gaat nu goed
Ben me eindelijk weer aan dingen gaan hechten
Dit alles door jou, veel hoop en moed...
Liefs P@ul@
Geen grijntje gevoel van hoop
Mijn hart werd steeds verder van steen
Ik zat echt helemaal in de knoop
Maar daar was jij
Degene die ik juist niet had verwacht
Jij trooste mij
En de pijn werd langzamerhand verzacht
Maar toen kwamen weer de gedachten
Zou ik ook jou gaan verliezen?
De gemengde gevoelens speelden met al mijn krachten
Zal ik dan toch maar voor de eenzaamheid kiezen?
Nee ik ben er tegen gaan vechten
Het gaat nu goed
Ben me eindelijk weer aan dingen gaan hechten
Dit alles door jou, veel hoop en moed...
Liefs P@ul@
Reacties op dit gedicht
| jeanine: | Zondag, mei 05, 2002 21:47 |
| Paula, zo herkenbaar...onthou dat je echte vrienden nooit bij je weg zullen gaan, totdat de dood jullie scheid. en meis, je leeft uiteindelijk ook voor jezelf! sterkte! jeanine |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Paula | 
|
|
| Gecontroleerd door: Robski | ||
| Gepubliceerd op: 05 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||