Tweezijdig ontleed
ik staar naar de letters
die stemmingswisselingen
beschrijven, de snelheid is een raadsel
want mijn pas is louter traag
verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed
de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt de zin zich vragend in mijn geest
wat neemt mij en komt me tegemoet, een herdenking
van mijn eigen heldenmoed
ik laaf de drenkeling in mij
al is de brij te dik en mors ik
in mijn slaap terwijl ik bijna stik
die stemmingswisselingen
beschrijven, de snelheid is een raadsel
want mijn pas is louter traag
verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed
de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt de zin zich vragend in mijn geest
wat neemt mij en komt me tegemoet, een herdenking
van mijn eigen heldenmoed
ik laaf de drenkeling in mij
al is de brij te dik en mors ik
in mijn slaap terwijl ik bijna stik
Reacties op dit gedicht
| windwhisper: | Donderdag, mei 19, 2011 06:40 |
| de voelbare ontreddering van het hebben van stemmingswisselingen... een kanjer van een schrijven Elze lieve groet Cobie emotievol gedicht |
|
| Hilly N: | Woensdag, mei 18, 2011 23:17 |
| Een nadenk gedicht Elze, wel heel mooi! Laive groet van ver, Hilly |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 mei 2011 | ||
| Thema's: | ||