Mijn grens.
Wat is het moeilijk,
uit het drijfzand te stappen
Dat jij achter liet.
Ik klop de korrels van mijn kleren.
Schud mijn schoenen uit.
Ik hoor de golven splashen
Het schuim borrelt, het water
sputtert. Ik ga niet mee,kopje
onder, in jouw herinnering.
Ik steek aprubt mijn teen in het water
en maak telkens
een stevige scheidingslijn.
zo!klaar.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: diamant | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 27 mei 2011 | ||
| Thema's: | ||