Bestaan wij nog?
zoetzure regels splijten
het schrift waar taal emotie
herkent, zonder zich af te vragen
wat de schrijver ervan vindt
maakt hij lange lijnen van het stof
dat zijn silhouet schetst
in een gespleten alfabet – moeders
zoekt een passend lijstje die ze
vervolgens op de tafel zet
hij is niet mij want lijstjes zijn
niet mijn ding, kijk de regen
valt in het rosarium waar de morsende
vlinder zich dood houdt voor
een zwervende kat
het schrift waar taal emotie
herkent, zonder zich af te vragen
wat de schrijver ervan vindt
maakt hij lange lijnen van het stof
dat zijn silhouet schetst
in een gespleten alfabet – moeders
zoekt een passend lijstje die ze
vervolgens op de tafel zet
hij is niet mij want lijstjes zijn
niet mijn ding, kijk de regen
valt in het rosarium waar de morsende
vlinder zich dood houdt voor
een zwervende kat
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Zondag, mei 29, 2011 00:22 |
| Het ontroerd me Elze... Laive groet van ver, dichtbij Hilly |
|
| Dirk Hermans: | Zaterdag, mei 28, 2011 22:42 |
| heel apârt jou gedicht mooi verwoord | |
| switi lobi: | Zaterdag, mei 28, 2011 22:07 |
| Vooral de laatste strofe elze, pfhoe... Aangrijpend. Liefs, switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 28 mei 2011 | ||
| Thema's: | ||