de maan
De Maan
Ik ben niet van deze wereld
ik hoor op de maan,
die grote bol.
Dat glanst en schittert zo vol.
’ Ja m’n kind’
Wij horen daar op de maan
waar dromen nog echt bestaan
en de tijd lijkt stil te staan.
Ver weg bij ons vandaan
schittert ze haar gouden stralen .
Ze glimlacht zo zacht
en fluistert: ’Ik kom je halen’
’OOoohh wat fijn !!’
En daar héel hoog tussen de sterren
schreeuwde ik ’t uit:
’OOooh maan ! voor altijd wil ik
bij jou zijn !’
Ik ben niet van deze wereld
ik hoor op de maan,
die grote bol.
Dat glanst en schittert zo vol.
’ Ja m’n kind’
Wij horen daar op de maan
waar dromen nog echt bestaan
en de tijd lijkt stil te staan.
Ver weg bij ons vandaan
schittert ze haar gouden stralen .
Ze glimlacht zo zacht
en fluistert: ’Ik kom je halen’
’OOoohh wat fijn !!’
En daar héel hoog tussen de sterren
schreeuwde ik ’t uit:
’OOooh maan ! voor altijd wil ik
bij jou zijn !’
Reacties op dit gedicht
| windwhisper: | Woensdag, juni 08, 2011 05:07 |
| ja dromen en de maan, onlosmakend met elkaar in het mystieke verbonden fijn schrijven, ik las het graag Goede morgen Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: noorderlicht | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 07 juni 2011 | ||
| Thema's: | ||