Een met het laken
zomers blauw met een groen tintje
bleekt het grijs naar wit zoals
het laken één is met je gezicht,
slechts je mond grijnst nog
in vormen die ik zo goed herken
het lijkt dood te zijn, maar
bewegingloosheid is geen grens
zelfs bloemen blijven mooi
in een storm
bleekt het grijs naar wit zoals
het laken één is met je gezicht,
slechts je mond grijnst nog
in vormen die ik zo goed herken
het lijkt dood te zijn, maar
bewegingloosheid is geen grens
zelfs bloemen blijven mooi
in een storm
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Zondag, juni 19, 2011 21:23 |
| Mooi gedicht Elze. Laive groet, Hilly |
|
| _Lieverdje_: | Zondag, juni 19, 2011 13:32 |
| prachtig zoals altijd laive vriend fijne zondag liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 19 juni 2011 | ||
| Thema's: | ||