Asociaal en ongekend.
Gezichten zijn gericht alnaar de redenaar,
alzo verwerft hij macht.
De stillen onderkend zowaar,
voor hen geen grijntje aandacht.
Want wie kent nog de luisteraar,
die zelden woorden spreekt.
Hij luistert naar de ander maar,
die vloeiend tot hem preekt.
Een stempel krijgt hij op het hoofd:
"Deze hier is asociaal."
Met zinzeggen is hij niet verloofd,
en niemand kent z'n verhaal.
Hoewel ik schrijf en weinig lees,
toch luister ik maar praat heel zelden.
Stil ben ik, toch stem niet hees,
klaarblijkelijk niet waard van te vermelden.
Reacties op dit gedicht
| thecool: | Maandag, mei 06, 2002 20:16 |
| ik zat helaas aan mij 5 een verzoek bij uitzondering gedaan Hier moeten we ect bij de democratie even stilstaan |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 06 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||