Voelde me een prooi
voelde me een prooi
je vloog
een sierlijk
trage vlucht
draaide en
kwam terug
de nek iets uitgestoken
ik voelde me
een prooi in ogen
zonder mededogen
je schorre kreet
beet me in schijnbaar
achteloos negeren
de nutteloosheid toe
om in jouw wereld
nog te existeren
wil melker
22/07/2011
Reacties op dit gedicht
| september: | Zaterdag, juli 23, 2011 17:15 |
| Ook al een paar keer gelezen, blijft bij dit gedicht erg mooi geschreven | |
| Janny Scheybeler de Jonge: | Vrijdag, juli 22, 2011 12:57 |
| 3 x gelezen wordt steeds mooier!! |
|
| teun hoek: | Vrijdag, juli 22, 2011 10:19 |
| een pijnlijke loslatende analyse . Mogelijk een nieuwe eigen vlucht. | |
| trucker klaas: | Vrijdag, juli 22, 2011 07:22 |
| als je niet te zwaar gewond bent ,lonkt de vrijheid .... of blijft het nog cirkelen ;) groet ,klaas |
|
| windwhisper: | Vrijdag, juli 22, 2011 05:30 |
| in de ban van de "angst" Goede morgen Wil tussen zachte regendruppels glanst moedertje natuur lieve groet Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 22 juli 2011 | ||
| Thema's: | ||